ဟံင္ျပာ္ပတိတ္နင္ ေကာန္ဍဳင္ဗဿာ ၁၆ တၜ ႏူဂၜဳင္ကေသံ

ပံင္ေတာဲကုႝ ဂေကာံဗတိုက္ပလုီပေရင္ကူသာန္မှိဟ္ ဍဳင္ေသံတုဲ ပႜဲဂိတုဂ်ဴလာင္ ၂၀ ဏံ ဟံင္ျပာ္ပတိတ္နင္ ေကာန္ဍဳင္ဗဿာ ၁၆ တၜ ႏူဂၜဳင္ကေသံေရာင္ဂွ္ ဂေကာံေကာန္ဍဳင္ဗဿာ မစိုပ္ဍဳင္ေသံ (MAT) ဟုီရ။

ဂၜဳင္ကေသံ ၆ ဖႜိဳက္ဝြံ မရပ္ဒဿံင္က ပႜဲဗလးၐ႘ ဍဳင္ေအန္ဒုႝန႘ယွာတုဲ ဟိုတ္ႏူဘဲလဗိုတ္က်ာထတ္ ေဃာလုပ္ဗၵဇူ ပႜဲတကအ္ဖၛာန္ မှဳံအပႜဲခ႐ိုင္ျဇဴရာတ္ဌာန႘၊ သကုတ္သၜဳင္က်ာဍဳင္ေသံဂွ္ လုပ္ရပ္တုဲ ဟံင္ျပာ္ပတိတ္နင္ ေကာန္ဂၜဳင္တံဂွ္ေရာင္။

“ဂၜဳင္တံဂွ္ ေဃာေဖ်ံလဝ္တဿံ ပႜဲကအ္ဖၛာန္ ပု႙လုပ္ရပ္။ ဂြံရပ္ဗုီဏံမာန္ဂွ္ ဒးေကတ္လဝ္အဆက္ကုႝ ေကာန္ဂၜဳင္တံေဏာင္” သာ္ဝြံ ဒါရာ္တာ MAT နာဲက်ဝ္သိုင္ ဟုီရ။

ေကာန္ဂၜဳင္ မဒွ္ေကာန္ဍဳင္ဗဿာတံဂွ္ ဒးဒုင္စကာအဓမၼ လတူဂၜဳင္ ေအာန္အိုတ္ ႏူ ၈ ဂိတု၊ စုႝမြဲသှာံဘာ္အိုတ္ရ။ ညးတံဝြံ ဟြံဂြံၾသန္ဂိတုမြဲသာ္ ဒးဒုင္စကာမံင္ဂွ္ရ ကၜတ္ေကတ္အဆက္ကုႝ ဂေကာံ MAT ႏူဂိတုေမကုီေလဝ္ ဂၜဳင္ဂွ္ တိတ္အာဇုက္ဍာ္ ၐ႘ဍဳင္ေအန္ဒုႝန႘ယွာဂွ္ရ ကၜာေတံဂွ္ ပေရင္ဟံင္ျပာ္ဏံ ဟြံအံင္ဇှးကၜဳင္ရ။

ကာလဟံင္ျပာ္ပတိတ္ ေကာန္ဍဳင္ဗဿာလဿဳဟ္ဏံဂွ္ ေကာန္ဍဳင္ကာေမၺာဒ႘ယ်ာ ၐိုတ္ ၅၀ တၜ ဒးဒုင္စကာတုပ္ကုႝ ေကာန္ဍဳင္ဗဿာတံေလဝ္ ဗၜးတိတ္ကၜဳင္ ကေရာံဂွ္ကုီရ။

ေကာန္ဍဳင္ဗဿာတံဂွ္ ကၜဳင္ႏူတြဳႝရးမန္၊ ကေရင္၊ ယေခင္ ေကုာံ ရးဗေဂါတံ မဒွ္တုဲ ေပှာဝ္ဂွ္မၢး ယေခင္ ၉ တၜ၊ မန္ ကေရင္ ဗမာ ၇ တၜ ပါလုပ္ရ။ ညးတံဝြံ အာယုက္ေဍာတ္အိုတ္ မှဳံ ၂၀ သှာံေဟင္တုဲ ေဇှာ္အိုတ္ဂွ္ မှဳံအာယုက္ ၄၂ သှာံရ။ ဗြဲမဂၜိဳင္ဂွ္ ဒွ္အဝဲ ၂၀ သှာံျပင္ရ။

လဿဳဟ္ ထိင္လဝ္ ဂၜဳင္ရပ္က ၆ ဖႜိဳက္ဂွ္တုဲ ေကာ္စဿ႘စဿတ္မံင္ သုီညးေကာပ္ကာဲဂၜဳင္၊ သုီေကာန္ဂၜဳင္တံ သုီဖအိုတ္ရ။ ေကာန္ဂၜဳင္တံဝြံ ဒးအလီကုႝ ညးပၜဳပ္မှိဟ္ (ညးကူသာန္မှိဟ္) တုဲ စိုပ္အာဂၜဳင္ကဂွ္ေရာင္ ညးတံ ဟုီအိုတ္ရ။

“ကၜာဂွ္ ပၜဳပ္ကေမၜာန္ကုႝပု႙ ပႜဲ႐ုင္ငၛဳဲေဏာင္၊ ကေမၜာန္ခိုဟ္ေတွ္ ဂြံ ၅၀၀၀၊ စလုပ္ေတွ္ ဂြံ ၄၅၀၀ ေဏာင္၊ ေဍံတံ (ညးကူသာန္မှိဟ္) ဟုီကုုႝပု႙။ စိုပ္အဏံဗက္ ဒးေစွ္ၐ႘ေဏာင္ ဒွ္ကၜဳင္ဗုီဂွ္။ ဒးမံင္မံင္ ပႜဲၐ႘သဿးဂွ္ မြဲသှာံျပင္ယ်၊ မြဲေလွ္ေလဝ္ ဟြံဂြံလုပ္ၾသင္ပုဟ္၊ လႈဲေလဝ္ မြဲဂေတွ္ ဟြံဂြံဏီပုဟ္” သာ္ဝြံ ေကာန္ဂၜဳင္ ႏူတြဳႝရးကေရင္မြဲတၜ ဟုီရ။
ညးတံဝြံ မိက္ဂြံကေလင္စဵမံင္ ဍဳင္ဗဿာအိုတ္တုဲ စဿ႘မင္ဒဿံင္ တၛဲဂြံကေလင္စဵအိုတ္ရ။

Read more »

ဖတ္မိမွတ္မိသမွ် ဥပေဒအပိုင္းအစမ်ား (၁၅)

ေနာက္တစ္ပတ္႐ုံးခ်ိန္းသို႔ေရာက္ေသာအခါတြင္ တရားသူႀကီးသည္ အာမခံေလွ်ာက္ထားျခင္းႏွင့္ ပတ္သတ္၍ ေအာက္ပါအတိုင္း အမိန္႔ခ်မွတ္လုိက္သည္။
“ျပစ္မႈဥပေဒပုဒ္မ – ၅၀၁ သည္ အာမခံေပးရမည့္ ပုဒ္မ ျဖစ္သည္မွန္ေသာ္လည္း၊ ယေန႔႐ုံးေတာ္ေရွ႕သို႔ က်ေရာက္လွ်က္ရွိေသာအမႈသည္ လူအမ်ားစိတ္ပါ၀င္စားသည့္ အမႈျဖစ္ေသာေၾကာင့္ အာမခံေပးရန္ ေလွ်ာက္ထားျခင္းကို ခြင့္မျပဳ ပယ္ခ်ေၾကာင္း” အမိန္႔ခ်မွတ္ခဲ့သည္။

ျပစ္မႈဥပေဒႏွင့္ တရားစြဲခံရသူမ်ားကို အာမခံေပးျခင္း၊ မေပးျခင္းႏွင့္ စပ္လ်ဥ္း၍ ျမန္မာႏိုင္ငံရွိ ဥပေဒျပဌာန္းခ်က္မ်ားမွာ ေဆာင္းပါးအမွတ္စဥ္ (၁၄) တြင္ ေရးသားထားသည့္အတိုင္းသာ ျပဌာန္းထားျခင္းျဖစ္သည္။ လူအမ်ားစိတ္ပါ၀င္စားသည့္အမႈျဖစ္လွ်င္ အာမခံမေပးရဟု မည္သည့္ဥပေဒကမွ် တားျမစ္ျပဌာန္းထားျခင္း မရွိပါ။ သို႔ရာတြင္ န.အ.ဖ အုပ္ခ်ဳပ္မႈေအာက္ရွိ တရားစီရင္ေရးတြင္ “လူအမ်ားစိတ္ပါ၀င္စားသည့္အမႈျဖစ္လွ်င္ အာမခံမေပးေၾကာင္းကို ကိုတင္၀င္း၊ ကိုညီညီမင္းတို႔အမႈကို စစ္ေဆးစီရင္လ်က္ရွိသည့္ ဒဂုံၿမိဳ႕သစ္ (ေတာင္ပိုင္း) တရား႐ုံးက ထင္ထင္ရွားရွားသက္ေသထူလုိက္ျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။
ယင္းကဲ့သို႔ တရား႐ုံးက အာမခံေလွ်ာက္ထားျခင္အတြက္ ပယ္သည့္အမိန္႔ခ်မွတ္ျခင္းကို ဥပေဒအရာရွိ၊ စြပ္စြဲခံရသူတို႔၏ ေရွ႕ေနႏွင့္ စြပ္စြဲခံရသူႏွစ္ဦး၊ တရားခြင္စာေရး၊ တရား႐ုံးအေပါက္၀တြင္ အမႈစစ္ေဆး စီရင္သည္ကို လာေရာက္နားေထာင္လ်က္ရွိသည့္ စြပ္စြဲခံရသူတို႔၏ မိသားစု၀င္မ်ား၊ အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ အဖြဲ႔၀င္အခ်ဳိ႕ ျမင္ေတြ႔ၾကားသိခဲ့သည္မွန္ေသာ္လည္း၊ ကၽြန္ေတာ့အေနျဖင့္ ဥပေဒလုပ္ထုံးလုပ္နည္းအရသာ လုပ္ေဆာင္ရမည္ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္၊ ယင္းအာမခံပယ္သည့္အမိန္႔ႏွင့္ စပ္လ်ဥ္း၍ အထက္တရား႐ုံးသို႔တက္ရန္သာ ျပင္ဆင္ရေတာ့သည္။
ထုိကဲ့သို႔ အထက္တရား႐ုံးသို႔ တက္ရန္အတြက္ လုိအပ္သည္မွာ အာမခံေလွ်ာက္ထားျခင္းကို ပယ္သည့္အမိန္႔ကို တာ၀န္ခံမိတၱဴကူးယူရမည္ျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ယင္းကို တာ၀န္ခံမိတၱဴကူးယူခြင့္ျပဳပါရန္ ေလွ်ာက္ထားလုိက္ၿပီး အမႈကို ဆက္၍ စစ္ေဆးရျပန္သည္။
ဤေနရာတြင္ ျပစ္မႈဥပေဒပုဒ္မ – ၅၀၁ ႏွင့္ သက္ဆုိင္သည့္ ျပစ္မႈဆုိင္ရာက်င့္ထုံးဥပေဒတြင္ ျပဌာန္းထားသည့္ လုပ္ထုံးလုပ္နည္းမ်ားကို ေရးသားရန္လုိအပ္လာၿပီ ျဖစ္သည္။ ျပစ္မႈဥပေဒ ပုဒ္မ – ၅၀၁ ႏွင့္ တရားစြဲခံရသည့္ မည္သူ႔ကို မဆိုျပစ္မႈဆုိင္ရာက်င့္ထုံးဥပေဒ ပုဒ္မ – ၁၉၈ ျပဌာန္းခ်က္ပါ လုပ္ထုံးလုပ္နည္းမ်ားအတိုင္းသာ တရားစြဲဆုိရမည္ျဖစ္သည္။
ျပစ္မႈဆုိင္ရာက်င့္ထုံးဥပေဒ ပုဒ္မ – ၁၉၈ ျပဌာန္းခ်က္မွာ – ျပစ္မႈဆုိင္ရာ ဥပေဒ အခန္း (၁၉)၊ သို႔မဟုတ္ အခန္း (၂၁) သို႔မဟုတ္ ယင္းဥပေဒ၏ ပုဒ္မ – ၄၉၃ မွ ၄၉၆ (ယင္းပုဒ္မ ႏွစ္ခုစလုံးအပါအ၀င္) တုိ႔တြင္ အက်ဳံး၀င္သည့္ ျပစ္မႈတစ္ရပ္ကို အဆိုပါျပစ္မႈအရ နစ္နာျခင္းခံ ရသူကိုယ္တုိင္ တုိင္တန္းျခင္းမဟုတ္လွ်င္ မည္သည့္တရား႐ုံးကမွ် အေရးမယူရ။ သို႔ရာတြင္ ထုိသို႔နစ္နာခံရသူမွာ အမ်ဳိးသမီးတစ္ဦးျဖစ္၍ ၎၏ တိုင္းျပည္ဓေလ့ထုံးတမ္းႏွင့္ အျပဳအမူအေလ့အထတို႔အရ လူအမ်ားေရွ႕သို႔ ေရာက္ရွိရန္ အတင္းအၾကပ္ မျပဳသင့္သူျဖစ္ျခင္း၊ သို႔မဟုတ္ အသက္တစ္ဆယ့္ရွစ္ႏွစ္ ေအာက္ျဖစ္ျခင္း၊ သို႔မဟုတ္ ၀မ္းတြင္း႐ူး၊ သို႔မဟုတ္ ႐ူးသြပ္သူတစ္ေယာက္ျဖစ္ျခင္း၊ သို႔မဟုတ္ ဖ်ားနာျခင္းေၾကာင့္ျဖစ္ေစ၊ မစြမ္းမသန္ျခင္းေၾကာင့္ျဖစ္ေစ တုိင္တန္းခ်က္မျပဳႏိုင္ေသာအခါ အျခားသူတစ္ဦးက တရား႐ုံး၏ ခြင့္ျပဳခ်က္ျဖင့္ ထုိသူ၏ သို႔မဟုတ္ ထိုသူမ၏ ကုိယ္စား တုိင္တန္းခ်က္ျပဳလုပ္ႏိုင္သည္။ ဟူ၍ ျပဌာန္းထားသည္။
ကိုတင္၀င္း၊ ကိုညီညီမင္းတုိ႔ကို စြဲခ်က္တင္လိုက္သည့္ ျပစ္မႈဥပေဒ ပုဒ္မ – ၅၀၁ သည္ အခန္းေပါင္း (၂၃) ခန္းတိတိ၊ ပုဒ္မေပါင္း (၅၁၁) ခုတိတိပါ၀င္သည့္ ျပစ္မႈဥပေဒ ျပဌာန္းခ်က္မ်ားအနက္မွ အခန္း – ၂၁၊ အသေရဖ်က္မႈ ေခါင္းစဥ္ေအာက္တြင္ျပဌာန္းထားျခင္း ျဖစ္သည္။ အဆုိပါ အခန္း – ၂၁ တြင္ ပုဒ္မ – ၄၉၉ မွ ပုဒ္မ- ၅၀၂ အထိ ပါ၀င္သည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ကိုတင္၀င္း၊ ကိုညီညီမင္းတို႔ကို ျပစ္မႈဥပေဒ ပုဒ္မ – ၅၀၁ အရ တရားစြဲဆိုမည္ဆိုပါက အသေရဖ်က္ျခင္းကို ခံရသူကိုယ္တိုင္ တရား႐ုံးသို႔ လာေရာက္ဦးတုိက္ေလွ်ာက္ထား တရားစြဲဆိုရမည္ျဖစ္ၿပီး ထုိသို႔ကိုယ္တိုင္ လာေရာက္တရားစြဲဆိုျခင္း မဟုတ္လွ်င္ မည္သည့္တရား႐ုံးကမွ် အေရးယူ၍ မရေၾကာင္းကို ျပစ္မႈဆုိင္ရာက်င့္ထုံးဥပေဒ ပုဒ္မ – ၁၉၈ တြင္ အတိအလင္းျပဌာန္းထားျခင္း ျဖစ္သည္။
ျပစ္မႈဥပေဒ ပုဒ္မ – ၅၀၁ အရဆုိလွ်င္ ကိုတင္၀င္းေရးသားသည့္ ကဗ်ာစာသားမ်ားသည္ မည္သည့္ ပုဂၢိဳလ္ကုိ အသေရပ်က္ေစသည္ဟု အတိအက် ရည္ညႊန္းျပဆုိႏိုင္ရမည္ျဖစ္ၿပီး၊ အဆိုပါ ကဗ်ာစာသားျဖင့္ အသေရဖ်က္ျခင္း ခံရသူကိုယ္တုိင္ကလည္း မိမိသည္ အဆိုပါ ကဗ်ာစာသားမ်ားအရ မည္ကဲ့သို႔ ထိခိုက္နစ္နာပါေၾကာင္း၊ မိမိဂုဏ္သေရကို မည္ကဲ့သို႔ထိခိုက္နစ္နာပါေၾကာင္းကို တရား႐ုံးသို႔ ကိုယ္တုိင္လာေရာက္ တရားစြဲဆိုရမည္ျဖစ္သည္။
စဥ္းစားရန္အခ်က္မွာ ကိုတင္၀င္းေရးသားသည့္ ကဗ်ာစာသားမ်ားသည္ မည္သည့္ပုဂၢိဳလ္ကို ထိခုိက္နစ္နာေစသနည္း။ အသေရပ်က္ေစသနည္းဆုိသည့္အခ်က္ပင္ ျဖစ္သည္။ ကိုတင္၀င္းေရးသားသည့္ ကဗ်ာစာသားမ်ားသည္ ယခုတရားလိုျပဳလုပ္တရားစြဲဆိုသည့္ ဒုရဲမွဴးတင္ေမာင္ေအးကို ရည္ညႊန္းစပ္ဆုိထားျခင္း မဟုတ္သည္မွာ ခၽြင္းခ်က္မရွိ တရား႐ုံးမွ လက္ခံထားၿပီးျဖစ္သည္။ ယင္းအခ်က္ကိုလည္း တရားလုိႏွင့္ စြပ္စြဲခံရသူတုိ႔အၾကား ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ အျငင္းပြားသည့္ ျပႆနာအျဖစ္လည္း တရား႐ုံးတြင္ ေပၚေပါက္ျခင္း မရွိေပ။
သို႔ဆုိလွ်င္ ကိုတင္၀င္းကို တရားစြဲဆုိရန္အတြက္ တရားလုိသည္ မည္သူျဖစ္ရမည္နည္းဆုိသည့္ ျပႆနာသည္ ထင္ထင္ရွားရွားေပၚေပါက္လာသည့္ ျပႆနာပင္ျဖစ္သည္။
ထုိ႔ျပင္ ျပစ္မႈဥပေဒ ပုဒ္မ – ၅၀၁ အရဆိုလွ်င္ ကိုတင္၀င္းႏွင့္အတူ တရားစြဲဆိုခံရသည့္ ကိုညီညီမင္းကိုလည္း ခၽြင္းခ်က္မရွိ လႊတ္ေပးရမည္ျဖစ္သည္။ ကိုညီညီမင္းသည္ ကဗ်ာစာသားကို ေရးသားသူလည္း မဟုတ္၊ ျဖန္႔ေ၀သူလည္း မဟုတ္။ ကိုညီညီမင္းေနအိမ္သို႔ ဧည့္စာရင္းစစ္မည္ဟူေသာ အေၾကာင္းျပခ်က္ျဖင့္ ၀င္ေရာက္ရွာေဖြသည့္အခ်ိန္တြင္ စာအုပ္စင္ေပၚရွိ စာအုပ္မ်ားအၾကား လွန္ေလွာ ရွာေဖြသည့္အခါက်မွသာ ကိုတင္၀င္းေရး သားထားသည့္ ကဗ်ာစာသားမ်ားကို ကြန္ပ်ဴတာစာစီထားသည့္ စာရြက္ႏွစ္ရြက္ ရွာေဖြသိမ္းဆီးရမိျခင္းသာ ျဖစ္သည္။
ထို႔ေၾကာင့္ ျပစ္မႈ ဥပေဒ ပုဒ္မ – ၄၀၁ အရ ဆုိလွ်င္ ကိုညီညီမင္းသည္ “တစ္စုံတစ္ေယာက္ကို အသေရပ်က္ေစရန္အတြက္ ကဗ်ာစာသားေရးသားသူလည္းမဟုတ္ ပုံႏွိပ္သူလည္းမဟုတ္ ျဖန္႔ေ၀သူလည္းမဟုတ္သျဖင့္ ခၽြင္းခ်က္မရွိ လႊတ္ေပးရမည့္ စြပ္စြဲခံရသူသာျဖစ္သည္။
ထုိ႔ထက္ပိုမုိ ေရးသားရပါလွ်င္ ကိုညီညီမင္းကို ျပစ္မႈဥပေဒ – ၅၀၅(ခ) ျဖင့္ စြဲခ်က္မတင္ႏိုင္သည့္အခ်ိန္ကတည္းကပင္၊ ျပစ္မႈပုဒ္မ – ၅၀၁ ျဖင့္ စြဲခ်က္တင္ျခင္းအဆင့္မတိုင္ခင္ ကတည္းကပင္ လႊတ္ေပးရမည္ကို စြဲခ်က္တင္သည့္ တရား႐ုံးအေနျဖင့္ မလြဲမေသြ သိရွိလုပ္ေဆာင္ထားရမည္ျဖစ္သည္။

Read more »

ဖတ္မိမွတ္မိသမွ် ဥပေဒအပိုင္းအစမ်ား (၁၆)

ကိုတင္၀င္း၊ ကိုညီညီမင္းတုိ႔အတြက္ အာမခံေလွ်ာက္ထားျခင္းကို ပလပ္လုိက္သည့္အတြက္ တရား႐ုံးတြင္ တာ၀န္ခံမိတၱဴေလွ်ာက္ထားခဲ့ရာ ထုိတာ၀န္ခံမိတၱဴရရွိသည့္အခါတြင္ တရားသူႀကီးကိုယ္တုိင္ အမိန္႔ခ်မွတ္စဥ္အခါက ေျပာဆုိခဲ့သည့္ “လူအမ်ားစိတ္ပါ၀င္စားသည့္အမႈျဖစ္ေသာေၾကာင့္ အာမခံမေပးႏုိင္” ဆုိသည့္ စကားရပ္ကို အမႈတြဲမွတ္တမ္းတြင္ ေဖၚျပထားျခင္းမရွိဘဲ “အာမခံေပးရန္ မသင့္ေတာ္သည့္အမႈျဖစ္ေသာေၾကာင့္” ဆုိသည့္ အသုံးအႏႈန္းကို အစားထုိးသုံးႏႈန္းထားသည္။ ထုိအခ်ိန္က ျမန္မာ့တရားစီရင္ေရးေလာကကို ကၽြန္ေတာ္အလြန္ စိတ္ပ်က္သြားမိသည္။

အာဏာစက္ကုိေၾကာက္ရြံ႕ရေသာ စစ္အာဏာရွင္လက္ေအာက္ တရားစီရင္ေရးရွိ တရားသူႀကီးမ်ားသည္ အမႈတြဲမွတ္တမ္းကို လိမ္ညာမွတ္တမ္းတင္ေလာက္ေအာင္အထိ ျမန္မာ့တရားစီရင္ေရးေလာက ခ်ဳိ႕ယြင္းပ်က္စီးခၽြတ္ခ်ဳံ က်ခဲ့ရေပသည္။

အျခားတစ္ဖက္တြင္ ထုိကဲ့သို႔အာမခံကို ပလပ္သည့္အမိန္႔ခ်မွတ္လုိက္သည့္အခ်ိန္တြင္ ကၽြန္ေတာ္မွာ ျပင္ပသတင္းမီဒီယာမ်ားကို အာမခံပယ္ရသည့္ အေၾကာင္းအရင္းႏွင့္ ပတ္သတ္ၿပီး အမွန္အတုိင္းေျပာဆုိထားခဲဲ့ၿပီး ျဖစ္သည္။ အမႈတြဲမွတ္တမ္းရရွိသည့္အခ်ိန္တြင္ ထုိကဲ့သို႔ လိမ္ညာမွတ္တမ္းတင္ထားသည္ကို သိရွိရေသာအခါ ကၽြန္ေတာ့ကိုပင္ တရား႐ုံး၏ စီရင္ဆုံးျဖတ္ခ်က္ကို မွားယြင္းစြာေျပာဆုိ သတင္းထုတ္ျပန္သည္ဟူေသာ အေၾကာင္းျပခ်က္ႏွင့္ ျပန္လည္တရားစြဲဆုိႏိုင္သည့္ အေနအထားမ်ဳိးျဖစ္ေနေပသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ယင္းသုိ႔ တရား႐ုံးမွ အမႈတြဲကို လိမ္ညာမွတ္တမ္းတင္ျခင္းႏွင့္ စပ္လ်ဥ္း၍ တစ္ခုခုတုန္႔ျပန္ႏိုင္ရန္အတြက္ ကိုဖိုးျဖဴႏွင့္ တုိင္ပင္ရာ -

• ယခုစစ္ေဆးစီရင္သည့္ တရား႐ုံးကို အယုံအၾကည္မရွိေတာ့သျဖင့္ တျခားတရား႐ုံးတြင္ ေျပာင္းလဲစစ္ ေဆးေပးပါရန္ ႐ုံးေျပာင္းေလွ်ာက္ထားႏိုင္သည့္နည္းလမ္းတစ္ခုႏွင့္
• အမႈတြဲကို လြဲမွားစြာ မွတ္တမ္းတင္သည့္အေပၚတြင္ သက္ဆိုင္ရာတရား႐ုံးကို သက္ေသအေထာက္အထားခုိင္လုံစြာျဖင့္ တရားစြဲဆုိႏုိင္သည့္ နည္းလမ္းတစ္ခု

စသည့္နည္းလမ္းႏွစ္ခုကို စဥ္းစားမိေပသည္။
႐ုံးေျပာင္းေလွ်ာက္ထားပါကလည္း အျခားတရား႐ုံးတြင္ ထုိကဲ့သို႔ပင္စစ္ေဆးစီရင္မည့္အတြက္ ထူးထူးျခားျခား ျဖစ္လာႏုိင္မည္မဟုတ္သည့္အျပင္ ႐ုံးေျပာင္းေလွ်ာက္ထားျခင္းအားျဖင့္ ျမန္မာ့တရားစီရင္ေရးေလာက ယိုယြင္းပ်က္စီးခၽြတ္ၿခံဳက်ေနသည္ကို ကြက္ကြက္ကြင္းကြင္းေထာက္ျပႏုိင္လိမ့္မည္ မဟုတ္ေပ။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ဒုတိယနည္းလမ္းျဖစ္သည့္ တရားသူႀကီးကို တရားစြဲႏုိင္မည့္နည္းလမ္းကို ေရြးခ်ယ္ရန္လ်ာထားလုိက္ရသည္။ ယင္းသို႔တရားစြဲ မည္ဆိုပါက အာမခံေလွ်ာက္ထားမႈကို ပလပ္သည့္အမိန္႔ခ်မွတ္သည့္အခ်ိန္က ျမင္ေတြ႔ၾကားသိခဲ့ရသူမ်ားကို က်မ္းက်ိန္လႊာ ျပဳလုပ္လ်က္ သက္ေသမ်ားအျဖစ္ တင္ျပရမည္ျဖစ္သည္။ ထုိ႔ျပင္ အေရးအႀကီးဆုံးမွာ စြပ္စြဲခံရသူမ်ား ျဖစ္သည္။ ကိုတင္၀င္း၊ ကိုညီညီမင္းကို တိုင္ပင္ရေပမည္။ ကိုတင္၀င္း၊ ကိုညီညီမင္း၏ သေဘာဆႏၵမွာ လြန္စြာအေရးႀကီးေပသည္။ ထုိ႔ျပင္ ပလပ္မိန္႔ခ်မွတ္လုိက္သည့္အခ်ိန္က တရား႐ုံးတြင္ေစာင့္ဆုိင္း ၾကည့္ရႈေနၾကသည္မွာ ကိုတင္၀င္း၊ ကိုညီညီမင္းတုိ႔၏ မိသားစုမ်ားႏွင့္ ဒဂုံၿမိဳ႕သစ္ေတာင္ပိုင္းၿမိဳ႕နယ္ အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ အဖြဲ႕၀င္မ်ားျဖစ္သည္။ ခုိင္လုံသည့္သက္ေသအျဖစ္ တင္ျပႏုိင္ရန္အတြက္ အနဲဆုံး (၃) ေယာက္ကို ပလပ္မိန္႔ခ်မွတ္လုိက္သည့္အခ်ိန္က ျမင္ေတြ႔ၾကားသိခဲ့သည့္အတိုင္း အမွန္အကန္ျဖစ္ေၾကာင္း က်မ္းက်ိန္လႊာျပဳလုပ္ရမည္ ျဖစ္သည္။ က်မ္းက်ိန္လႊာျပဳလုပ္မည့္ ကုန္က်စရိတ္ကို တတ္ႏိုင္ၾကသူမ်ား မဟုတ္ၾကေပ။ ကိုတင္၀င္း၊ ကိုညီညီမင္းတုိ႔ မိသားစုမ်ားကလည္း ယင္းကုန္က်စရိတ္ကို ေပးႏုိင္ၾကမည္ မဟုတ္ေပ။
ထုိ႔ျပင္ အာမခံေလွ်ာက္ထားျခင္း ပလပ္လိုက္သည့္အတြက္လည္း အထက္တရား႐ုံးသို႔ တက္ႏိုင္ရန္ ျပင္ဆင္ရမည္ျဖစ္သည္။ ထုိ႔အတြက္လည္း ကုန္က်စရိတ္မ်ားရွိလာႏိုင္သည္။ ကိုတင္၀င္းမွာ ၎၏ မိသားစုတြင္ အိမ္ေထာင္ဦးစီးျဖစ္ေသာေၾကာင့္ အဖမ္းခံရသည့္အခ်ိန္တြင္ သူ႔မိသားစု စား၀တ္ေနေရး၊ ရပ္တည္ေရးအတြက္ အေတာ္ပင္ ထိခိုက္သြားရေပသည္။ ထုိ႔ျပင္ ကိုတင္၀င္းအဖမ္းခံေနရ၊ အမႈရင္ဆုိင္ေနရသည့္အတြက္ေၾကာင့္လည္း သူ႔မိသားစုတြင္ ၀န္ထုပ္၀န္ပိုးျဖစ္ေနရေပသည္။ ယင္းအတြက္လည္း ကုန္က်စရိတ္မ်ားရွိလာေပသည္။
ထုိ႔နည္းတူ ကိုညီညီမင္း အမႈရင္ဆုိင္ေနရသည့္အခ်ိန္တြင္ပင္ ကုိညီညီမင္း၏ ဖခင္သည္ အင္းစိန္ေထာင္ သီးသန္႔တရား႐ုံးတြင္ ျပစ္မႈဥပေဒပုဒ္မ- ၅၀၅(ခ) ႏွင့္ပင္ တရားစြဲဆိုခံထားရသည္။
ထုိ႔ေၾကာင့္ ကိုညီညီမင္း၏ မိသားစုတြင္လည္း သားအဖႏွစ္ေယာက္အတြက္ ကုန္က်စရိတ္ေပါင္းမ်ားစြာရွိေနျပန္ပါသည္။
ယင္းကုန္က်စရိတ္မ်ားကို ေထာင္က်ေနသည့္ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ားႏွင့္ ၎တုိ႔၏မိသားစု၀င္မ်ား၊ အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္အဖြဲ႔၀င္မ်ား မတတ္ႏိုင္ၾကပါ။
မိသားစု စား၀တ္ေနေရးအတြက္ အႏုိင္ႏုိင္ရပ္တည္ေနၾကရသူမ်ားအေနျဖင့္ အပိုကုန္က်စရိတ္မ်ားကို မတတ္ႏုိင္ၾကသည္မွာ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ န.အ.ဖ လက္ထက္ ဒီမုိကေရစီေရးကို လိုလားလုပ္ေဆာင္ေနၾကသူမ်ား၊ ယုံၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္ အက်ဥ္းက်ခံေနရသူမ်ား အမ်ားစုရင္ ဆုိင္ေနရသည့္ ျပႆနာပင္ျဖစ္သည္္။
ယခုအမႈကို လည္းဒဂုံၿမိဳ႕သစ္(ေတာင္ပုိင္း) တရား႐ုံးတြင္ ဆက္လက္ရင္ဆုိင္ေနရေပသည္။ အပတ္စဥ္ ႐ုံးခ်ိန္းတုိင္းႏွင့္ ေထာင္၀င္စာေတြ႔ရသည့္ စရိတ္စကမ်ားသည္ လြန္စြာႀကီးမားလွကာ၊ အျခားတစ္ဖက္တြင္ မိသားစုမ်ားအေနျဖင့္ စီးပြားေရးဟူ၍ မည္မည္ရရ လုပ္ကိုင္စားေသာက္၍ မရေလာက္ ေအာင္အဖက္ဖက္မွ ပိတ္ဆို႔ တားဆီးျခင္း ခံထားၾကရသူမ်ားျဖစ္ေနေပသည္။
ထုိ႔ေၾကာင့္ အမႈတြဲကို မဟုတ္မမွန္ မွတ္တမ္းတင္ထားသည့္ တရား႐ုံးေတာ္ တရားသူႀကီးကို တရားစြဲမည္ဆုိပါက ကုန္က်စရိတ္သည္ ပထမဦးစြာ အခက္အခဲတစ္ခု ျဖစ္ေနေပသည္။
ဒုတိယတစ္ခ်က္အေနျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္၏ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ မျပတ္သားမႈကို ၀န္ခံရမည္ျဖစ္သည္။ မိမိအထင္ႀကီးေလးစားရေသာ တရားစီရင္ေရးေလာကသားတစ္ဦးတစ္ေယာက္ကို တရားစြဲဆုိရန္အတြက္ မ၀ံ့မရဲျဖစ္မိသည္မွာ အမွန္ပင္ျဖစ္သည္။ ထုိသို႔မ၀ံ့မရဲျဖစ္ရသည္မွာလည္း တရားစြဲဆုိရန္ ေၾကာက္ရြံ႕ေသာေၾကာင့္ မဟုတ္။ တရားစီရင္ေရးေလာကသားအခ်င္းခ်င္းကို ကိုယ္ခ်င္းစာနာစိတ္၊ မ်က္ႏွာနာသည့္စိတ္ျဖစ္မိေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ ေနာင္အခါ ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တုိင္ လႈိင္သာယာၿမိဳ႕နယ္၊ တရားသူႀကီး၏ တရားစြဲဆုိျခင္းကိုခံရေသာအခါ ထုိကဲ့သို႔ တရားစီရင္ေရးေလာကသားခ်င္းအေပၚ ထားရွိခဲ့ေသာ ကိုယ္ခ်င္းစာနာစိတ္၊ မ်က္ႏွာနာသည့္စိတ္သည္ လြန္စြာလြဲမွားေၾကာင္း သိရွိခဲ့ရေပသည္။
တတိယအေၾကာင္းတစ္ခ်က္မွာ တရားစြဲဆုိမည့္ အဓိကတရားလိုမ်ားျဖစ္ၾကသည့္ ကိုတင္၀င္းႏွင့္ ကိုညီညီမင္းတို႔ သေဘာေပါက္နားလည္ေအာင္ ရွင္းလင္းေျပာဆုိရမည္ျဖစ္သည္။
တရား႐ုံးအခ်ဳပ္ခန္းတြင္ အေစာင့္ရဲႏွင့္ ေထာက္လွမ္းေရးမ်ား ေစာင့္ၾကပ္ၾကည့္ရႈေနသည့္ အေျခအေနေအာက္တြင္ တရားသူႀကီးကို အမႈတြဲတြင္ မမွန္မကန္ မွတ္တမ္းတင္မႈျဖင့္ တရားစြဲဆုိရန္အတြက္ ရွင္းရွင္းလင္းလင္းေျပာဆိုႏိုင္ရန္ လြန္စြာခက္ခဲသည့္ အေျခအေနတြင္ရွိေပသည္။
အထက္ပါအေၾကာင္းသုံးခ်က္ေၾကာင့္ ေနာက္တစ္ပတ္႐ုံးခ်ိန္တြင္ ကိုတင္၀င္းႏွင့္ ကိုညီညီမင္း နားလည္ႏိုင္ရန္အတြက္ ရွင္းလင္းေျပာဆုိေတာ့မည္ဟူ၍ ဆုံးျဖတ္လုိက္ရသည္။ အကယ္၍ ကာယကံရွင္မ်ားကိုယ္၌ တရားစြဲဆိုျခင္းကိစၥကို စိတ္အားထက္သန္စြာ လုပ္ေဆာင္မည္ဆုိပါက အခက္အခဲအမ်ဳိးမ်ဳိးၾကားမွပင္ လုပ္ေဆာင္ရမည္ျဖစ္ေၾကာင္း စိတ္ပိုင္းျဖတ္ထားကာ ယခုအပတ္႐ုံးခ်ိန္းတြင္ စစ္ေဆးဆဲအမႈကို ဆက္လက္စစ္ေဆးလုိက္ရေပသည္။
ျပစ္မႈဥပေဒ ပုဒ္မ – ၅၀၁ အရဆုိလွ်င္ နစ္နာသူကိုယ္တုိင္သာလွ်င္ တရားလုိျပဳလုပ္၍ တရားစြဲဆုိရမည္ျဖစ္ေၾကာင္းကုိ ယခင္ေဆာင္းပါးတြင္ ေရးသားထားခဲ့ၿပီးျဖစ္သည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ နစ္နာသူ မည္သူျဖစ္ေၾကာင္း ထင္ထင္ရွားရွား၊ ကြက္ကြက္ကြင္းကြင္း၊ ျမင္ႏိုင္ရန္အတြက္ အဓိက ဦးတည္လ်က္ ျပန္လွန္ေမးခြန္းမ်ားေမးျမန္းရန္ ျပင္ဆင္ေမးျမန္းရေပသည္။
ဆက္လက္ေရးသားပါအုံးမည္

Read more »

ဖတ္မိမွတ္မိသမွ် ဥပေဒအပိုင္းအစမ်ား (၁၇)

ပစ္မႈဥပေဒပုဒ္မ – ၅၀၁ အရ နစ္နာသူကုိယ္တုိင္ တရားလုိျပဳလုပ္ တရားစြဲဆုိရမည္ဆုိလွ်င္၊ ယခုအခ်ိန္အထိ တရားလုိျပဳလုပ္တရားစြဲဆုိထားသည့္ တဂုံၿမိဳ႕သစ္ၿမိဳ႕နယ္၊ ၿမိဳ႕နယ္မွဴး ဒုရဲမွဴး တင္ေမာင္ေအးသည္ အမွန္ တကယ္တရားလို ဟုတ္မဟုတ္ဆုိသည္ကို ရွင္းရွင္းလင္းလင္း ေပၚေပါက္ေအာင္ေမးျမန္းရမည္ ျဖစ္သည္။
ျပစ္မႈဥပေဒပုဒ္မ – ၅၀၁ ဆုိသည္မွာ အေၾကာင္းအရာတခုကို ပုံႏွိပ္ရာတြင္၊ သို႔တည္းမဟုတ္ ထြင္းထုရာတြင္ ထိုအေၾကာင္းအရာသည္ တဦးတေယာက္ေသာ သူ၏ အသေရကို ပ်က္ေစသည္ဟု သိလွ်င္၊ သို႔တည္းမဟုတ္ ထိုသို႔ ပ်က္ေစသည္ဟု ယုံၾကည္ရန္ အေၾကာင္းရွိလွ်င္ဟု အတိအလင္း ျပဌာန္းထားရာ၊ စြပ္စြဲခံရသူ ကိုတင္၀င္းေရးသားသည့္ “ခြပ္ေဒါင္းအာမာန္” စသည္အားျဖင့္ ကဗ်ာမ်ားသည္ ပုံႏွိပ္ထားျခင္းျဖစ္သည္မွာ မွန္ေပသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အျငင္းပြားရန္ အေၾကာင္းမေပၚေပါက္ပါ။ အျငင္းပြားစရာမ်ားမွာ အသေရကိုပ်က္ေစသလား ဆိုသည့္အခ်က္၊ အသေရကိုပ်က္ေစပါကလည္း မည္သူ၏ အသေရကိုပ်က္ေစပါသလဲ ဆုိသည့္အခ်က္မ်ားသည္ အျငင္းပြားစရာ ျပႆနာမ်ား ျဖစ္လ်က္ရွိသည္။
ထုိ႔ေၾကာင့္ ယင္းႏွစ္ခ်က္ကို တရား႐ုံးမွ သိရွိေစရန္လည္းေကာင္း၊ မွန္ကန္သည့္အတုိင္း သက္ေသခံထြက္ ခ်က္မ်ားတင္သြင္းႏုိင္ရန္အတြက္လည္းေကာင္း ေမးျမန္းရမည္ျဖစ္သည္။
ဤေနရာတြင္ ေရးသားရန္တစ္ခ်က္က်န္ရွိေနေသးသည္မွာ “စြဲခ်က္တင္သည္” ဆုိသည့္အဆင့္ပင္ ျဖစ္သည္။ စြပ္စြဲခံရသူမ်ားအား စြဲခ်က္တင္လိုက္သည္ဆိုသည္မွာ တရား႐ုံးေတာ္အေနျဖင့္ တရားလိုဘက္မွ စြပ္စြဲထားသည့္ စြပ္စြဲခ်က္မ်ားသည္ ခိုင္လုံသည္ဟု ေယဘုယ်အားျဖင့္ မွတ္ယူလုိက္ၿပီျဖစ္သည္။ တနည္းအားျဖင့္ ျပစ္မႈဆုိင္ရာဥေပဒတြင္ စြပ္စြဲခံရသူအျပစ္ရွိေၾကာင္း သက္ေသျပရန္တာ၀န္မွာ တရားလုိဘက္သုိ႔ အစဥ္တစုိက္က်ေရာက္ သည္ဆုိသည့္ အေျခခံမူကုိ တရားလုိဘက္မွ ပဏာမအားျဖင့္ သက္ေသထင္ရွားျပသႏုိင္ၿပီဟု တရား႐ုံးက လက္ခံလိုက္ျခင္းသာျဖစ္သည္။ စြဲခ်က္တင္လုိက္သည့္အတြက္ စြပ္စြဲခံရသူကို အမွန္တကယ္အျပစ္ရွိသည္ဟူ၍ ယူဆရမည္မဟုတ္ပါ။ စြပ္စြဲခံရသူဘက္မွ မိမိသည္ တရားလိုတင္ျပသည့္ စြပ္စြဲခ်က္မ်ားကို က်ဴးလြန္ျခင္း မရွိေၾကာင္း သက္ေသခံအခ်က္အလက္မ်ား တင္ျပျခင္း၊ လူသက္ေသမ်ားတင္ျပျခင္း စသည္အားျဖင့္ ျပန္လည္ထုေခ်ရွင္းလင္းရမည္ ျဖစ္သည္။
ထုိ႔ေၾကာင့္ စြဲခ်က္တင္ျခင္းမတုိင္ခင္အဆင့္သည္ စြပ္စြဲသူ(တရားလိုဘက္)မွ စြပ္စြဲခံရသူတြင္ အျပစ္ရွိပါသည္ဟု တရား႐ုံးတြင္ သက္ေသခံအခ်က္အလက္ အေထာက္အထားအခုိင္အမာ တင္ျပရသည့္အဆင့္ျဖစ္၍ စြဲ ခ်က္တင္ၿပီးအဆင့္ ေနာက္ပုိင္းသည္ စြပ္စြဲခံရသူဘက္မွ သက္ေသခံအခ်က္အလက္ အေထာက္အထားအခုိင္အမာ တင္ျပလ်က္ စြပ္စြဲသူ(တရားလို) ဘက္ကစြပ္စြဲခ်က္မ်ားသည္ မဟုတ္မွန္ေၾကာင္းျပန္လည္ေခ်ပရသည့္အဆင့္ ျဖစ္ေပသည္။
စြဲခ်က္တင္ျခင္းမတုိင္ခင္အဆင့္တြင္ျဖစ္ေစ၊ စြဲခ်က္တင္ၿပီးသည့္ေနာက္ပိုင္းအဆင့္တြင္ျဖစ္ေစ၊ အဆင့္ ႏွစ္ခုစလုံးတြင္ စြပ္စြဲသူ(တရားလို) ဘက္မွလည္းေကာင္း၊ စြပ္စြဲခံရသူ ဘက္မွလည္းေကာင္း အျပန္အလွန္ေမးခြန္းမ်ား ေမးျမန္းေခ်ပခြင့္မ်ား ရရွိၾကသည္။
စြဲခ်က္တင္ၿပီးသည့္ေနာက္ပိုင္းအဆင့္၌ ယခင္စြဲခ်က္တင္ျခင္းမတုိင္ခင္အဆင့္တြင္ စစ္ေဆးေမးျမန္းခဲ့ၿပီးေသာ တရားလုိႏွင့္တရားလိုျပသက္ေသမ်ားကို ျပန္လည္ေခၚယူစစ္ေဆးေမးျမန္းခြင့္ရရွိေပသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္သည္ တရားလိုႏွင့္ တရားလိုသက္ေသမ်ားျဖစ္ၾကသည့္ ဒုရဲမွဴးတင္ေမာင္ေအး၊ အျခားရဲအုပ္တစ္ေယာက္၊ ဒုရဲအုပ္တစ္ေယာက္ကို ျပန္ေခၚသက္ေသမ်ားအျဖစ္ စာရင္းတင္သြင္းထားခဲ့ၿပီးျဖစ္သည္။ ၎တို႔အျပင္ တရားလုိဘက္ကတင္ျပထားသည့္ အျခားသက္ေသမ်ားကို ေခၚယူစစ္ေဆးခ်င္ေသာ္လည္း “တရားခြင္ကိုေႏွာင့္ ေႏွးၾကန္႔ၾကာေအာင္လုပ္ျခင္းသည္၊ တရားမွ်တမႈကို ျငင္းပယ္ျခင္းပင္ျဖစ္သည္” ဆုိသည့္ တရားစီရင္ေရးမူသေဘာကို ေလးစားလုိက္နာေသာအားျဖင့္ စစ္ေဆးေမးျမန္းရာတြင္ အေၾကာင္းမထူးႏုိင္မည့္ တရားလိုျပသက္ေသမ်ားျဖစ္ၾကေသာ ရယကဥကၠဌမ်ား၊ ရာအိမ္မွဴးမ်ားကို ဖယ္ထုတ္ ခ်န္လွပ္ထားခဲ့ရသည္။
တရားလုိ ဒုရဲမွဴး တင္ေမာင္ေအးကို ျပန္ေခၚသက္ေသအျဖစ္ စစ္ေဆးေမးျမန္းရေသာအခါ၊ ပထမဦးစြာ ေျပာင္းလဲစြပ္စြဲလုိက္သည့္ ျပစ္မႈဥပေဒပုဒ္မ – ၅၀၁ အဓိပၸာယ္ဖြင့္ဆုိခ်က္ကုိ ရွင္းရွင္းလင္းလင္းသိရွိႏုိင္ရန္အတြက္

• ျပစ္မႈဥပေဒပုဒ္မ- ၅၀၁ သည္ အသေရဖ်က္မႈအတြက္ ပုဒ္မျဖစ္သည္ကို သိပါသလားဆုိသည့္ ေမးခြန္း
• တစ္စုံတဦးကို အျခားတစုံတဦးက အသေရဖ်က္သည္ဆုိရာတြင္ လူႏွစ္ဦးသို႔မဟုတ္ ႏွစ္ဦးထက္ပိုမုိသူမ်ား ပါ၀င္ရမည္ဆိုလွ်င္ – ဟုတ္ပါသလား ဆုိသည့္ေမးခြန္းမ်ဳိး
• ကိုတင္၀င္းေရးသားထားသည့္ ကဗ်ာမ်ားထဲမွ မည္သည့္ကဗ်ာစာသားမ်ားက အသေရဖ်က္ေစသည့္ျပစ္မႈေျမာက္သည္ဟု ေထာက္ျပေျပာဆိုႏုိင္ပါလား – ဆုိသည့္ေမးခြန္းမ်ဳိး(ယင္းေမးခြန္းကို ေမးျမန္းသည့္အခ်ိန္တြင္ “ခြပ္ေဒါင္းအားမန္” ဆုိသည့္စကားရပ္က ျပစ္မႈေျမာက္ေစပါသည္ဟု ျပန္လည္ေျဖဆိုေလသည္။) ထုိ႔ေၾကာင့္ -
• ခြပ္ေဒါင္းအားမန္ဆိုသည့္ စကားရပ္ကအသေရဖ်က္ေစသည့္ ျပစ္မႈကိုေျမာက္ေစသည္ဟုဆိုလွ်င္ မည္သူ႔ကို အသေရဖ်က္သည္ဟု ညႊန္ျပေျပာဆုိႏုိင္ပါသလား – ဆုိသည့္ေမးခြန္းမ်ဳိး (ယင္းေမးခြန္းကို ေမးျမန္းရာတြင္ “ႏိုင္ငံေတာ္” ကိုအသေရဖ်က္ေစပါသည္ဟု ေျဖဆိုသည္) ထုိေၾကာင့္ -
• ႏိုင္ငံေတာ္ဆိုသည္မွာ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မႈးႀကီးသန္းေရႊကို ရည္ညႊန္းပါသလား – ဆုိသည့္ေမးခြန္းမ်ဳိး (ယင္းေမးခြန္းကိုေမးျမန္းရာတြင္ “မဟုတ္ပါ” ဟုေျဖဆိုသည္) ထုိ႔ေၾကာင့္
• အျခားေသာ ႏုိင္ငံအႀကီးအကဲမ်ားကို ရည္ညႊန္းပါသလား – ဆုိသည့္ေမးခြန္းမ်ဳိး(ယင္းေမးခြန္းကိုလည္း “မဟုတ္ပါ” ဟုေျဖဆုိသည္)

ကၽြန္ေတာ္ေမးခြန္းမ်ား ဆက္လက္ေမးျမန္းရန္ မလုိေလာက္ေအာင္ အဓိပၸာယ္ကထြက္ေပၚလာခဲ့ပါသည္။ ဒုရဲမွဴး တင္ေမာင္ေအးေျဖဆုိသည့္ ေျဖဆုိခ်က္မ်ားအရဆုိလွ်င္ ကိုတင္၀င္းေရးသားထားသည့္ ကဗ်ာစာသားမ်ားသည္ အသေရဖ်က္မႈကို ေျမာက္ေစသည္ဟုဆုိရာတြင္
၁။ အသေရဖ်က္ျခင္းခံရသူ၊ အမွန္တကယ္တရားလုိျဖစ္ရမည့္သူမွာ ၎ကိုယ္တိုင္ မဟုတ္ေၾကာင္း၀န္ခံထားၿပီးျဖစ္ကာ
၂။ ၎ရည္ညႊန္းထြက္ဆိုသည့္ ႏုိင္ငံေတာ္ဆုိသည့္တရားလုိမွာလည္း လူပုဂၢဳိလ္တစ္ဦးတစ္ေယာက္အျဖစ္ ႐ုံးေရွ႕လာရပ္၍ တရားစြဲႏုိင္သည္မ်ဳိးလည္းမဟုတ္ ျဖစ္ေနေပေတာ့သည္။
ေတာ္ေတာ္ဂြတိဂြက်ႏုိင္သည့္အမႈျဖစ္သြားပါေတာ့သည္။ ေမးခြန္းမ်ားဆက္၍ ေမးရန္မလိုေလာက္ေအာင္ပင္ အေျဖက ရွင္းေနေပေတာ့သည္။ သို႔ရာတြင္ ကၽြန္ေတာ္ဆက္၍ မေမးဘဲ မေနႏုိင္ခဲ့ပါ။ “ခြပ္ေဒါင္းအားမန္” သည္ ႏုိင္ငံေတာ္ကိုအသေရဖ်က္သည္မဟုတ္ ႏိုင္ငံေတာ္ကို ကယ္တင္ခဲ့သည္ျဖစ္ေၾကာင္းကို ေပၚလြင္ေအာင္ ဆက္လက္ေမးျမန္းခ်င္ပါေသး သည္။

Read more »